ทริปกระบี่ @ อ่าวนาง และ Red Ginger Chic Resort
กลับจากเที่ยว
โต๊ะเครื่องแป้ง 2013
You Again.
คลิปคุณนายฮิปปี้ แสดงเป็น อีวา ในแคมเปญของอาหารแมว sheba
ไถนา เบาๆ
ซุปตาร์ Hippy
5 มิ.ย. 56 ครบรอบวันเกิด 35 ปี
ประชุมจนอ้วน
17 ปีผ่านไป
เรื่องมันมีอยู่ว่า....
ขอเที่ยวบ้างเหอะ
ก้าวแรก ของ สนพ. ต้นมะนาว ณ งานหนังสือ
สำนักพิมพ์ต้นมะนาว
ร้านยาหม่อง Galsfin ครบรอบ 1 ปี
งานแต่งยิ้ม&พี่ยิ่ง @กระบี่
รีวิวหนังสือ บ้างดีกว่า
Seeking a Friend for the End of the World
วันทรงแมว
ทำงาน @ เขาใหญ่
Singapore Trip : Day4-5
Singapore Trip : Day3
Singapore Trip : Day1-2
นางแมวเดินสาย
หนีเที่ยว
ประเพณี พานาน่ากินปู แวะเที่ยวตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
สวัสดีปีใหม่ 2556 ณ กทม.
นาน่า ณ แพร่
พบเพื่อน
ชีวิตแมวค้า ฉบับย่อๆ
ปลง ก่อน เข้า โรง
แม่ค้าหัวหกก้นขวิด และ แคทคาเฟ่
ลมเพ ลมพัด
พี่บิว ได angelfarah กลับเมืองไทย
Galsfin ลงภาคสนาม
พักปราณบุรี เที่ยวหัวหิน
เที่ยวปราณบุรี พักผ่อน @ โรงแรมปราณเทวี (Prandhevee Hotel)
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(3)
แฟนไดอารี่
Nana twitter
Nana Facebook
Galsfin Shop
Galsfin Fanpage
Mail2Me






 

ห่างการอัพไดไปนานโข ขอสารภาพแบบกระมิดกระเมี้ยนสุดริด ว่า "ติดเกม" ค่ะ คือทุกวันนี้งานท่วมมันยังสบายไป ขอติดเกมหน่อยเหอะน่าาาา เล่นจริงจัง จนเข้าใจแล้วว่า ทำไมพวกพ่อแม่ที่มีลูกติดเกม เค้าถึงกลุ้มใจนัก 555

ย้อนนนน กลับไปทริปล่าสุด เก็บกระเป๋าไปเขาใหญ่  ... ไม่ต้องอิจฉา เดี๊ยนไปทำงานเค๊อะ!
เปล่านะ ไม่ได้รับจ๊อบให้อาหารช้างแต่อย่างใด  มีคนเค้าจ้างให้ไปเป็นวิทยากรค่ะ บรรยายเรื่องการทำการตลาดผ่าน Social Media ค่ะ  ซึ่งจริงๆ แล้วก่อนนี้มีคนติดต่อมาบ่อยๆ นะ อยากให้ไปบรรยาย หรือไปเป็นแขกในการเสวนาต่างๆ นาๆ  แต่ส่วนใหญ่จะปฎิเสธไป เพราะ...

1. เป็นคนกลัวคนเยอะ ไม่ชอบคนเยอะ (จะสังเกตว่าเป็นคนไปงานที่มีคนพลุกพล่านน้อยมาก)
2. เป็นคนพูดไม่รู้เรื่อง (แต่เขียนเก่ง)  แต่ไอ้ครั้นจะไปนั่งพิมพ์คีย์บอร์ดขึ้นโปรเจคเตอร์แทนการพูด ก็กลัวว่าจะมีปัญหากับผู้ร่วมฟังที่สูงอายุ
3. มองไม่ออกว่าตัวเองจะมีความเก่ง ความเกร๋ ความน่าเชื่อถือ พอขนาดจะถูกเชิญไปพูดให้คนอื่นฟังง่ะ คือ ละอายใจ สงสารคนเชิญ 55555555

แต่งานนี้ที่รับเพราะว่า เค้าบอกมาว่า คนฟังไม่เยอะแค่สิบยี่สิบคน และมีแหม่ม+แป้ง เป็นลูกคู่ในการพูด ไม่ต้องเขิล ก็เลยอ่ะๆ มีเพื่อนอ่ะ ก็ได้ๆๆๆ

การเดินทางผ่านไปอย่างรวดเร็ว พอๆ กับอัตราซิ่งของแหม่มศรี แวะทานอาหารกลางวันตอนบ่ายสาม ที่ร้าน The Smoke House ค่ะ ร้านที่หลายๆ คน ฮิตกันจั๊งงงงงง เลยขอแวะด้วย

ทำงาน เขาใหญ่
เค้ามาเจิมแย้วฮ้าบบบบบบบบ (หน้าง่วงมาก)

ทำงาน เขาใหญ่
สั่งอาหารกันตามสมควร

ทำงาน เขาใหญ่
ชามจะใหญ่ไปไหนฮ่ะ ใหญ่กว่าหน้าเค้าละนะ
(แล้วพนักงานข้างหลังน่ะ แค่ร่วมเฟรมกับชั้นเธอรังเกียจมากเหรอยะ ต้องวิ่งหนีขนาดน้าน)

ทำงาน เขาใหญ่
ถ่ายกันอยู่นั่น จะกินกันมั้ย?

สำหรับร้านนี้ เราเจออุปสรรคอย่างแรกคือ "ช้อนใหญ่" เข้าปากไม่ได้ฮ่ะ!!ต้องขอช้อนใหม่ อันเล็กลง(ซึ่งก็ยังใหญ่อยู่ดีอ่ะ)  ส่วนรสชาติอาหาร ไม่ถูกปากเลย ซึ่งคงไม่โทษร้าน ต้องโทษเรา ที่ลิ้นเราคงไม่คุ้นกับอาหารแพงๆ หรูๆ มั้งนะ >_<

เจอพนักงานพูดจาไม่ดีใส่ด้วย แต่อโหสิกรรมให้แก่กันไป วันนั้นเมียคงทิ้ง เลยเซ็งๆ เห็นลูกค้าสวยๆ เลยเกิดหงุดหงิด อะไรงี้


กินเสร็จ เดินทางต่อ......

เราพักที่ เขาใหญ่ คีรี ธารทิพย์ ค่ะ

ไปถึงรีสอร์ทลงไปรับกุญแจ แล้วเค้าให้ขับรถไปยังที่พัก (มันห่างกันพอสมควร)  ขณะที่รถแล่นเข้าสู่ซองจอดรถ เราก็สังเกตเห็น "หมา" ตัวนึง หน้าตาเซื่องๆ เบื่อโลกสุดชีวิต นอนขดอยู่ตรงปลายซองที่จอดรถ

คุณแป้งเห็นดังนั้น ก็พูดว่า "ทิพย์สุดา แกขับดีๆ นะ เดี๋ยวทับน้อง หะ หมะ......... (ยังพูดไม่จบคำ)"
รถก็พุ่งใส่หมาอย่างเร็ว แร๊งงงงงงงงงง อีกนิดจะเหยียบละ แต่เบรคทันตรงหัวหมาพอดี

อะฮั้นกะคุณแป้ง งง... แหม่มศรี แม่งจิตใจโหดร้าย แกไม่รักหมาก็บอกมาตรงๆ สิ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้
แหม่มศรี เหมือนจะช็อคแน่นิ่งไปพักนึง ก่อนจะบอกว่า
"ชั้นกระทืบผิดอ่ะ จะกระทืบเบรค ดันไปเหยียบคันเร่ง >_<"

พอพวกเราหายตกกะใจ ก็รีบลงรถไปดูหมา ซึ่ง หมายังนอนเฉยๆ และหน้าเบื่อโลกเหมือนเดิม เหมือนจะบอกว่า ทำไมเมิงไม่ทับกรูให้ตายๆ ไปซะเลย กรูเบื่อ กรูอยากตายยยยยยย

เข้าห้องพักซึ่งลืมถ่ายรูปห้องพักฮ่ะ แต่ห้องกว้างดี ได้ห้อง 2 ห้อง มากัน 3 คน เราเลยแยกมานอนคนเดียวสวยๆ  บรรยากาศในรีสอร์ท ก็สวยดี แต่ว่า สวยแบบประดิษฐ์ไปหน่อย มันไม่ค่อยธรรมชาติอ่ะ

ทำงาน เขาใหญ่
ตึกที่เราพัก

ทำงาน เขาใหญ่
ลำธาร (แล้วตรูจะถ่ายให้ใบไม้บังทำไมหมดเนี่ย)

วันแรกก็พักผ่อน เพราะสัมมนามีอีกวันนึง พอวันเสาร์ ก็สัมมนา กันทั้งวัน ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีค่ะ ตกกลางคืนมีติดลม ย้ายที่ประชุมไปนั่งลานด้านนอก

ทำงาน เขาใหญ่
ชอบต้นไม้ที่เป็นไฟๆ อย่างเง้ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ

การประชุมนอกรอบ ยาวนาน เกือบเที่ยงคืน ... ตากทั้งน้ำค้าง อากาศเย็น ยุงรุมกัด เลยได้ไข้ติดตัวมาเลยทีเดียว  พอเสร็จสิ้นการประชุม ทุกคนก็คุยเรื่องอื่นเม้าท์มอยกันต่อ เราเลยขอตัวกลับห้องก่อน เดินกลับคนเดียว ซึ่งทางเดินกลับแม้จะไม่ไกลมาก แต่มันก็เปลี่ยว และมีพงหญ้าสูงตลอดสองข้างทาง  เราก็ไม่คิดอะไร เพราะว่าเดินตามหลังคนอื่นอยู่นิดหน่อย

กลับถึงห้อง ด้วยความไข้ เพลีย อาบน้ำหลับเลยไม่ร่ำลาชาวโลก
ตื่นมาตอนเช้า ทุกอย่างปกติดี เข้าไปอาบน้ำ....ระหว่างที่อาบอยู่นั้น ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในห้อง แต่เข้าใจม้ะคะ คนมันแก้ผ้าอาบน้ำอยู่ง่ะ จะให้วิ่งไปรับเร้อออออออ  คงไม่มีไรม้าง ก็อาบต่อไป

ประมาณ 5 นาทีผ่านไป มีเสียงทุบประตูห้องโครม! โครม! และเสียงแหม่มศรีตะโกนเสียงดัง นาน่าาาาา นาน่าาาาา แกอยู่ม้ายยยยย กี๊ดดดดดดดด แกตอบมาน๊าาาาาาาาาาาาาา

อ่ะฮั้นก็แบบ... มีไรหว่า?...... ก็ค่อยๆ กระดึ๊บออกมาจากห้องน้ำ ได้ยินเสียงคุณแป้งตามมา
"เค้าอาบน้ำอยู่แหล่ะแก"

เราก็ตะโกนไปว่า "อาบน้ำมีไรง่ะ?"
สองคนนั้นก็ "อ่อออออออ" แล้วก็เงียบไป

ตกลง มีไรกันคะ? หนู งง?  ก็แต่งตัวเก็บกระเป๋าเตรียมออกเดินทางค่ะ ลากเป๋าไปห้องแหม่มแป้ง พอเห็นหน้าเท่านั้นแหล่ะ แหม่มศรีก็หวีดร้องงงงง
"แก ไม่รู้ตัวเลยใช่ม้ายยยยย ว่าเมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้นนนนนน ชั้นจะให้ยามพังประตูห้องแกอยู่แร้ววววว"


0_0!!!!!  เก๊าทำอะไรผิด ถึงขนาดมาพังห้องเก๊า?????????

ขอย้อนไปยังเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้งหนึ่งนะคะ (เหมือนในหนังเลยว่ะ)

หลังจากที่เราเดินกลับไปแล้ว แหม่มแป้ง เพิ่งรู้สึกตัวว่า ได้ปล่อยให้เราเดินกลับคนเดียว ในทางเดินที่ซุ่มเสี่ยงต่อการโดนตีหัว ลากเข้าพง เป็นอย่างยิ่ง จึงได้ส่งข้อความมาทาง whatsapp ถามว่า ถึงห้องเรียบร้อยดีไหม?

ซึ่งเรานั้นเป็นคนปิดเสียงมือถือแทบจะตลอดเวลาเพราะรำคาญเสียงเตือน 5555 เราก็ไม่เห็นค่ะ ก็หลับไป มาเห็นตอนเช้าแล้ว ก็คิดว่า ไม่ต้องตอบละมั้ง เช้าแล้วอ่ะ  ก็ตื่นอาบน้ำ

แหม่มศรี ผู้ซึ่งตื่นมาพบว่า เราไม่ได้ตอบ whatsapp ก็เกิดมโนว่า เมื่อคืนนาน่าคงโดนตีหัวแตก ลากไปปล้ำในพงหญ้าแล้วเป็นแน่แท้ ก็รีบออกมาที่ห้องเรา แล้วเอาหูแนบประตูฟังว่า มีเสียงทีวีรึเปล่า (ปกติเราจะเป็นคนชอบเปิดทีวีทิ้งไว้ แต่เช้านั้นเจือกขี้เกียจเปิด)  ปรากฎว่าเงียบมาก นางก็ยิ่งวิตกจริต

กลับมาโวยวายๆๆ จะไปเรียกยามมางัดห้องค่าาาาา
คุณแป้ง บอกให้ลองโทรหาก่อน เผื่อไม่ได้เปิดทีวี ซึ่งจังหวะที่โทรเราอยู่ในห้องน้ำไง ก็ไม่มีคนรับ
แหม่มศรีก็สติแตกยิ่งขึ้น นางก็จะวิ่งลงไปหายามอีกแล้ว คุณแป้งก็เลยห้ามไว้ แล้วพากันมาทุบประตูห้องโครมๆ นั่นแล 55555

เดี๊ยนรู้สึกปลาบปลื้มเป็นยิ่งนักถึงความห่วงใยที่เพื่อนมีให้ แม้มันจะช้าไปหลายชั่วโมงก็ตาม จึงได้ปลอบเพื่อนๆ ว่า "ถ้าชั้นโดนฆ่าไปมะคืน  กว่าคนอื่นจะเจอศพชั้นก็ตั้งคืนนึงแหน่ะแก"  <<< นี่เรียกปลอบแล้ว ปลื้มแล้ว ยินดีแล้วค่ะ โฮ่ๆ

********************************************

ชีวิตยังไม่หมดแค่นั้น พอลากกระเป๋าลงมาจะขึ้นรถ แหม่มแป้งก็พบว่า ทำกุญแจห้องหาย เนื่องจากผ่านมหกรรมตามหานาน่าเมื่อเช้า สติแตก ลืมว่าตัวเองเอากุญแจไปไว้ไหน  แหม่มศรีรีบวิ่งขึ้นไปหา ส่วนเรากะแป้งก็ลากของไปใส่ท้ายรถ

เหมือนจะง่าย แต่ชีวิตพวกเราไม่เคยง่าย  ก็ไม่ใช่ใครมาทำ แต่ทำตัวเอง
เพราะอ่ะฮั้นไม่รู้นี่คะ ว่า โตต้า วีออส มันต้องกดปลดล็อครถก่อนค่อยไขท้าย ก็เอากุญแจไขท้ายเลย ปรากฎว่าสัญญาณกันขโมย ร้องค่าาาาาาาาาา   ก็ลนลานๆ กันสองคนพยายามปิดเสียงมันก็ไม่หยุด พยายามทำไงก็ไม่หยุด กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   ผ่านไปกว่า 5 นาที กว่าแหม่มศรีจะลงมาที่รถและปิดเสียงให้  ป่านนั้นคนคงสาปแช่งกันทั้งรีสอร์ทแล้ว เอิงเอยยยยยยย  T^T

ขากลับ แวะกินมื้อเที่ยงที่ร้าน สเต๊กอินน์ (เขียนไงฟะ)
มื้อนี้ยอมรับว่าปลื้ม เพราะอร่อย หน้าตาดี

ทำงาน เขาใหญ่
สลัดมาก็แบบผักสวยมาก อร่อยอ่ะ งาก็อร่อย

ทำงาน เขาใหญ่
หนมปังกระเทียม

ทำงาน เขาใหญ่
สปาเก็ตตี้ของเพื่อนฮ่ะ

ทำงาน เขาใหญ่
สเต๊กไก่ อร่อย แต่กินไปนิดหน่อยเพราะอิ่ม


ที่ร้านมีเลี้ยงนกแก้วไว้ด้วย
ทำงาน เขาใหญ่
เพิ่งเล่นน้ำเสร็จ เปียกมาเลย

ทำงาน เขาใหญ่
น่ารัก ดูแบ๊วๆ

ระหว่างยืนชมนกชมไม้ คุณแป้งก็เดินมาสมทบ แล้วก็ "น่าร้ากกกกก อยากเล่นนนนนน"
เราก็พยายามห้าม และบอกว่า ระวังมันจิกนะ ปากมันแข็งมาก เดี๋ยวเป็นแผล
ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เชื่อค่ะ ยื่นมือเข้าไป แล้วนกก็จิกจริงๆ แล้วก็เจ็บจริงๆ  แล้วเธอก็ร้องว่า "เจ็บบบบบ"
ค่ะ!..... ชั้นไม่มีอะไรจะพูดดดดดดดดดดด ดีนะไม่ได้เลือดมาน่ะ  (-_-')

พอแล้วค่ะ นอกนั้นก็เอิงเอยกันตามทาง แล้วก็กลับถึงกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ จบทริปไปอย่างมีฟาร์มสุขฮ้าบ

*** ช่วงเวลาโฆษณา ฝากร้านยาหม่องสมุนไพร Galsfin ด้วยนะฮ้าบบบ***
www.galsfin.com หรือ แวะไปกด like ให้แฟนเพจร้านได้ที่ https://www.facebook.com/Galsfin


หนูนาก๋ากั่น รายงานฮ้าบบบ

     Share

<< Singapore Trip : Day4-5วันทรงแมว >>

Posted on Sat 2 Feb 2013 20:00
เหมือนในละครเปี๊ยบที่พระเอกตามหานางเอกง่ะ อิอิ

ชอบนกหน้าตาน่าร้ากก เพราะเค้าเลี้ยงนก (หัวจุก)ไว้สองตัวมานชอบทำหน้าแบบนี้เรยยย :P
Isnt   
Sun 3 Feb 2013 18:27 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh