17 ปีผ่านไป
เรื่องมันมีอยู่ว่า....
ขอเที่ยวบ้างเหอะ
ก้าวแรก ของ สนพ. ต้นมะนาว ณ งานหนังสือ
สำนักพิมพ์ต้นมะนาว
ร้านยาหม่อง Galsfin ครบรอบ 1 ปี
งานแต่งยิ้ม&พี่ยิ่ง @กระบี่
รีวิวหนังสือ บ้างดีกว่า
Seeking a Friend for the End of the World
วันทรงแมว
ทำงาน @ เขาใหญ่
Singapore Trip : Day4-5
Singapore Trip : Day3
Singapore Trip : Day1-2
นางแมวเดินสาย
หนีเที่ยว
ประเพณี พานาน่ากินปู แวะเที่ยวตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
สวัสดีปีใหม่ 2556 ณ กทม.
นาน่า ณ แพร่
พบเพื่อน
ชีวิตแมวค้า ฉบับย่อๆ
ปลง ก่อน เข้า โรง
แม่ค้าหัวหกก้นขวิด และ แคทคาเฟ่
ลมเพ ลมพัด
พี่บิว ได angelfarah กลับเมืองไทย
Galsfin ลงภาคสนาม
พักปราณบุรี เที่ยวหัวหิน
เที่ยวปราณบุรี พักผ่อน @ โรงแรมปราณเทวี (Prandhevee Hotel)
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(3)
แฟนไดอารี่
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(2)
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(1)
ข้าวหนุกงา ยามหน้าฝน
เค้าจริงจัง แล้วนะ
พยายามจัดระเบียบชีวิต
นางแบบจำเป็น
ไปไหนมา
เซอร์ไพรส์แบบแมวๆ
เริ่มชีวิตบุคคลว่างงาน(ประจำ)
Nana twitter
Nana Facebook
Galsfin Shop
Galsfin Fanpage
Mail2Me






 

คิดอยู่ 1 นาทีถ้วนเกี่ยวกับ Topic ไดอารี่วันนี้ เพราะไม่มี Theme หลักเลยอ่ะ (ดูเป็นงานเป็นการมากๆ นะเนี่ย)
เริ่มจาก คุณเน เพื่อนเลิฟ กลับมาจากเมกาแบบไม่รู้เนื้อ รู้ตัว กว่าเราจะรู้ตัวคือ เนอยู่ไทยแล้ว เลยนัดกันกินข้าว ซึ่งนัดกันง๊าย ง่าย เพราะว่า เดี๊ยนไม่ได้ทำงานแล้ว วันไหนก็ล่าย นี่แหน่ะๆๆๆ

นัดกันที่เซ็นทรัลเวิร์ล... ห้างที่เราไม่ค่อยคุ้นเคย เดินหลงหาเพื่อนอยู่ 1 ปีแสง โทรกันไปมา จนเจอตัว ก็ไปกินข้าวที่ตะลิงปลิงกัน (เขียนไงหว่า ชื่อร้าน)  เป็นร้านอาหารไทย ที่ส่วนตัวเราชอบเพราะรสชาติไม่เผ็ด อร่อยดี เราก็ทำเป็นถามเพื่อนก่อนว่า "เนอยากกินไรอ่ะ"  พอเนบอกว่า "อะไรก็ได้"  บัดนั้น นางหนูนาก็รีบชี้ร้านเลยค่ะ 55555

พบเพื่อน
พอถ่ายรูปนี้แล้ว รู้สึกว่า เวลาเราเจอกันทุกครั้ง เราจะมีรูปมุมนี้เลย
ว่าจะไปคุ้ยหารูปเก่าทุกเวอร์ชั่น มาเรียงกันลง แต่ยังไม่ว่าง 555

กินกันไป เม้าท์ อัพเดทชีวิต เพราะหลังๆ ต่างคนต่างยุ่งๆ ทำงานตัวเป็นเกลียว แต่ว่าเวลาคุยกันเจอกันมันก็ไม่รู้สึกว่าห่างเหินนะ  เราว่าเพราะเพื่อนสนิทบางคน ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ถ้าพื้นฐานนิสัย มุมมอง มันไม่เปลี่ยน คุยกันกี่ครั้งมันก็รู้สึกว่าคือเพื่อนเราคนเดิมอ่ะ ...  อย่างเน เรียกได้ว่าโตมาด้วยกัน (แบบโลกออนไลน์อ่ะนะ เพราะอยู่ไกลกัน) เห็นกันมาตั้งแต่สาวๆ หนุ่มๆ ฮี่ๆ  แต่เนไม่เคยเปลี่ยน ยังคงเข้าใจความผีบ้าผีบอของเราเสมอ ว๊า ฮ่าๆ

พบเพื่อน
รูปนี้ออกมาถ่ายนอกร้าน
เราใช้ไอโฟนมาก็นาน หลายรุ่น วันนี้เพิ่งบรรลุว่าปุ่มเพิ่มเสียงด้านข้างมันใช้เป็นชัตเตอร์ได้ด้วย
โอ้วววว โว้วววววว ตื่นเต้นนนนนนน

แล้วก็แยกย้ายกัน เพราะเรามีนัดกับแหม่มศรีต่ออีกไปส่งคุณนาย ดูกระเป๋า LV ที่พารากอน
เสร็จแล้วก็บึ่งกลับบ้าน เพราะตอนค่ำมีประชุมกรรมการคอนโด อีก


เวลาผ่านไป ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา เด็กหญิงโอ๋ ที่ตอนนี้กลายเป็นแม่แมว 2 ตัวไปแล้ว จักต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายวัน จึงได้ฝากฝังให้เราดูแลสองเหมียวชั่วคราว 

ให้ข้าวให้น้ำ
พบเพื่อน

ให้ขนม
จนแมวมาสวามิภักดิ์... แม๊...แมวโอ๋ มันเชื่องจริงๆ เหอะ โดยเฉพาะม็อกกี้(ตัวดำ)

ส่วนยูกิ (ตัวขาว) อายุ 3 เดือน  ซนมากกกกกก
แมวขาวปกติมันควรจะนางเอก เรียบร้อย แอ๊วๆ แบ๊วๆ ไม่ใช่รึ

แต่ก็นะ ไม่ว่าไง ก็เสร็จชั้น
พบเพื่อน
โอมมม รักนาน่า หลงนาน่า เพี้ยงๆๆๆๆๆๆ
ข้าคือแม่ที่แท้จริงของเจ้า โอ๋ มานลักพาตัวไป อิ อิ

ผ่านไปเพียง 1 วัน ปรากฎยูกิไม่สบาย เป็นหวัด น้ำมูกไหล ตาบวม ทีแรกก็คิดว่าคงไม่เป็นไรมากมั้ง ปีโป้ก็เคยเป็นแต่วันเดียวก็หายเอง ไม่เคยไปหาหมออ่ะ แต่ปรากฎว่าพอค่ำมา ให้ข้าวแล้ว ตายูกิจากบวมข้างเดียว กลายเป็นบวมสองข้าง เลยรีบหิ้วใส่กระเป๋าไปหาหมอ

ไปถึงคลีนิค หน้าตาเราคงดูระทึกมาก พนักงานวิ่งมารุมดู ประมาณว่า คิดว่าแมวเจ็บหนักเจียนตายอะไรงี้ แต่ป่าวเลย แมวเป็นหวัดค่ะ 55555   ตอนส่งเข้าห้องตรวจแมว เราก็รอข้างนอก แล้วก็ได้ยินเสียงคุณหนูยูกิ กรีดร้องออกมาตลอดเวลา ร้องกรี๊ด ร้องขู่ จนเราแบบ...เอ่ะใช่เสียงแมวน้อยเรารึ?

สักพักหมอออกมาบอกว่า เป็นหวัดแมว นิดหน่อยไม่มากมายอะไร แต่แมวร้ายนะ วีนด้วย โตขึ้นมาดุแน่นอนตัวเนี้ยะ (เดี๋ยวส่งไปอยู่กะฮิปปี้ดีกว่า)

พบเพื่อน
เจอหมอให้ยา สิ้นฤทธิ์
กลับมาต้องป้อนเอง นางก็ฤทธิ์เยอะมาก กว่าจะจับป้อนยา จับหยอดตาได้ ตัวก็ตึ๋งเดียวจับไม่อยู่ 555
ทีแรกหมอบอกให้แยกกับม็อกกี้ แต่เราก็เห็นว่าอีกคืนเดียวโอ๋ก็กลับแล้วอ่ะ เลยไม่ได้แยก

ปรากฎเช้ามา ให้มื้อเช้า ม็อกกี้เดินออกมาตาบวมมาเลย ติดไข้น้อง กรี๊ดดดดด
จับหยอดตาคู่เลย แต่ม็อกกี้หยอดง่ายมาก เธอร้อง "ฮื้อออ" ทีเดียว แล้วจบ ไม่ปัดป้อง
แต่ยูกินี่ ดิ้น เตะ ถีบ ฮูยยยย นังตัวร้ายยยยย (ร้ายก็รัก นะจ๊ะ จุ๊บๆ แฟ่ๆ)

แล้วแม่แมวโอ๋ ก็กลับมากรุงเทพ มาดูแลแมวตัวเองต่อปาย เฮ...

กลับมาชีวิตเราอีกที

คุณบอดี้การ์ดจี หลังจากเห็นเราเลื้อยไปมาๆ ในบ้าน แพ็คหม่อง ขายของ คงกลัวเราเบื่อ เลยชวนไปดินเนอร์นอกบ้านกันบ้างไรบ้าง ร้านแจ่มจันทร์บาร์ ตรงถนนพระอาทิตย์  ร้านอยู่บนชั้นดาดฟ้า ฮับ

พบเพื่อน
ไหมไทย สั่งมาแก้วเดียว ของคุณเค้า แต่เราก็แย่งจิบๆ

ร้านนี้อาหารจัดว่าอร่อยเลยนะ แม้ร้านจะมืดไปสักหน่อย ตักกับข้าวทีต้องเล็งแล้วเล็งอีก กลัวตักพริกมาอ่ะ
เปิดเพลงก็เพราะดี วิวดี นั่งสบายๆ

กินเสร็จ เดินไปข้าวสาร เปิดหู เปิดตา แต่ไม่ได้ซื้ออะไรมา ไม่มีเสื้อผ้าแมวๆ แบบที่ถูกใจ

ส่วนชีวิตประจำวัน ก็ขับรถส่งของเหมือนเดิม
พบเพื่อน

ที่ ปณ. ก็หาที่จอดยาก เพราะรถบางคันก็ชอบจอดไม่ตรงช่อง ทำให้คันอื่นจอดไม่ได้ รวมถึงพวกรถที่ชอบมาจอดทิ้งไว้แล้วแอบเดินไปกินข้าวแถวๆ ปณ. ซึ่งเค้าก็มีป้ายติดไว้นะ ว่าถ้าไม่ได้มา ปณ. ไม่ให้จอด

ทีนี้วันนี้เราก็ไปส่งของตามปกติ ส่งเสร็จเราก็เดินไปกินข้าวร้านใกล้ๆ ปณ. พอเดินกลับมาที่รถ ปรากฎว่าเจอลุงคนนึงค่ะ แกจอดรถเปิดไฟกระพริบๆ ประมาณว่าหาที่จอดไม่ได้ รอให้มีรถออก  พอเค้าเห็นเราเดินมาจากด้านนอก ปณ. เดินมาที่รถ เค้าเข้าใจว่าเราแอบมาจอดแล้วไปซื้อของด้านนอก

พอเดินผ่านเค้าก็ไขกระจก พูดดังๆ ว่า "เค้าห้ามเอารถมาจอดแล้วไปข้างนอก พวกโง่ไม่รู้จักอ่านป้าย"
เพียงเท่านั้น หนูนาน้อยผู้ซึ่งเดินผ่านรถเค้าไปประมาณ 5 ก้าว ก็หยุด และเดินกลับไปหาลุง พร้อมกับล้วงกระเป๋าสะพาย... ยิงลุงแม่งงงง

อ้ายย ไม่ช่ายยย ก็ล้วงใบเสร็จส่งของ ของ ปณ. แล้วชี้ให้ดูว่า มาส่งของค่ะ แต่เดินไปข้างนอกแป๊บนึง
ลุงทำหน้าเก้อๆ เจื่อนๆ พงกหัวแบบขอโทษๆ อะไรงี้ ...

ถามว่าโกรธลุงไหม ตอนนั้นไม่รู้สึกโกรธอะไรนะ เพราะเข้าใจอ่ะ เรายังหงุดหงิดพวกจอดไม่ตรงช่องเลยอ่ะ ไม่แปลกที่ลุงแกจะบันดาลโทสะ 55555  แต่บางทีการแก้ปัญหา แก้ไขความเข้าใจผิด เราไม่จำเป็นต้องร้ายใส่กัน ไม่จำเป็นต้องรุนแรงด่าทอ นี่ ... เราบอกกันดีๆ ก็ได้ มันก็จบแบบง่ายๆ นะ

แล้วก็พาลูกสาวไปล้าง ขัด เคลือบ
พบเพื่อน

เตรียมเดินทางไกล เสาร์นี้จะกลับแพร่ ฮ้าบบบบ
รอบนี้ขับกลับคนเดียว เพราะท่านป้า ชิ่งกลับก่อนแย้ว >_<

ก็ดีนะ ลูก Jazz จะได้วิ่งไกลๆ บ้างอ่ะ สี่ปีครึ่งแล้ว วิ่งสามหมื่นกว่าโล เอง ใช้น้อยมากๆ

ส่งท้าย
ตอนนี้ร้านเราในเว็บ lnwshop ได้ลงทะเบียนถึงขั้นสูงสุดแล้ว เฮ

พบเพื่อน

เว็บนี้จะมีลงทะเบียนแสดงตัวตนร้าน 3 ขั้นนะคะ
ขั้นแรกต้องแสดงหลักฐานเจ้าของร้าน
ขั้นสองแสดงหลักฐานสมุดบัญชี
ขั้นสามแสดงทะเบียนพาณิชย์อิเลกทรอนิกส์

พอมีป้ายแปะหน้าร้านว่าลงทะเบียนสูงสุด รู้สึกบรรลุวิชา เงิงเงย
แวะไปดูสินค้า อุดหนุนกันได้นะค๊า
www.galsfin.com

หนูนาก๋ากั่น รายงาน

     Share

<< ชีวิตแมวค้า ฉบับย่อๆนาน่า ณ แพร่ >>

Posted on Mon 17 Dec 2012 19:46
wh0cd706179 <a href=http://rimonabant-online.trade/>more help</a> <a href=http://cymbalta-30-mg.science/>cymbalta</a> <a href=http://buyprednisolone.site/>prednisolone</a> <a href=http://zoloft-generic.bid/>zoloft</a> <a href=http://celebrex-generic.party/>celebrex 200mg no perscription needed</a>
DorothyAbame   
Mon 23 Jan 2017 17:24 [3]
 

ไม่ค่อยได้เข้ามา (ถึงเข้ามาก็ไม่ค่อยได้เม้นท์ เป็นประเภทชอบซุ่มอ่าน 555+)

เดินทางปลอดภัยนะคะคุณนาน่า

ปีใหม่นี้ ขออวยพรให้มีความสุข ร้านขายดิบขายดี รุ่งเรืองค่ะ
Guga   
Sat 22 Dec 2012 9:59 [2]

นาน่าทำให้เค้ากระจ่างอีกคนว่าปุ่มเพิ่มเสียงมันเป็นชัตเตอร์ได้ด้วย ไม่เคยรู้มาก่อนเบย ฮ่าๆๆ ขอบคุณมั่ก ๆ น๊า

ปล.
อิตาลุงนี่ เป็นเราโมโห โวยวายใส่ไปแว้ววว ^^
Isnt   
Mon 17 Dec 2012 20:51 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh