ขอเที่ยวบ้างเหอะ
ก้าวแรก ของ สนพ. ต้นมะนาว ณ งานหนังสือ
สำนักพิมพ์ต้นมะนาว
ร้านยาหม่อง Galsfin ครบรอบ 1 ปี
งานแต่งยิ้ม&พี่ยิ่ง @กระบี่
รีวิวหนังสือ บ้างดีกว่า
Seeking a Friend for the End of the World
วันทรงแมว
ทำงาน @ เขาใหญ่
Singapore Trip : Day4-5
Singapore Trip : Day3
Singapore Trip : Day1-2
นางแมวเดินสาย
หนีเที่ยว
ประเพณี พานาน่ากินปู แวะเที่ยวตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
สวัสดีปีใหม่ 2556 ณ กทม.
นาน่า ณ แพร่
พบเพื่อน
ชีวิตแมวค้า ฉบับย่อๆ
ปลง ก่อน เข้า โรง
แม่ค้าหัวหกก้นขวิด และ แคทคาเฟ่
ลมเพ ลมพัด
พี่บิว ได angelfarah กลับเมืองไทย
Galsfin ลงภาคสนาม
พักปราณบุรี เที่ยวหัวหิน
เที่ยวปราณบุรี พักผ่อน @ โรงแรมปราณเทวี (Prandhevee Hotel)
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(3)
แฟนไดอารี่
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(2)
เปิดร้านออนไลน์ ง่ายนิดเดียวจริงง่ะ(1)
ข้าวหนุกงา ยามหน้าฝน
เค้าจริงจัง แล้วนะ
พยายามจัดระเบียบชีวิต
นางแบบจำเป็น
ไปไหนมา
เซอร์ไพรส์แบบแมวๆ
เริ่มชีวิตบุคคลว่างงาน(ประจำ)
Good Bye Jamsai.
แมวบ่น
Nana twitter
Nana Facebook
Galsfin Shop
Galsfin Fanpage
Mail2Me






 

เป็นที่รู้กันดี (รึเปล่า?) ว่านาน่า และ คุณบอดี้การ์ด เป็นคนที่ดูหนังเยอะ และ บ่อยมาก และเราเองก็มีฐานะแบบชนชั้นกลาง คงไม่มีปัญญาซื้อทีวีจอละแสน ทำห้องโฮมเธียเตอร์แบบเสี่ยๆ เฮียๆ เค้าทำกันได้ เราจึงต้องอาศัยบริการโรงหนังทั่วๆ ไป  ซึ่งไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า สังคมไทยยุค 3-4 ปีหลังมานี้ โดยเฉพาะยุคที่โซเชียลเน็ตเวิร์คเริ่มมาแรงๆ ทำให้ คนเรานิสัยเสีย มากขึ้น แคร์โลกน้อยลง มีจิตสาธารณะน้อยลง

หลายครั้งที่เราต้องเจอกับสารพัดผีในโรงหนัง ผีเด็ก ผีปากมาก ผีแชท ผีคุยมือถือ ผีตีนเหม็น ผีถีบเบาะ และอีกมากมาย จนครั้งหนึ่งมีเรื่องกับคนในโรงหนังหลังจากออกจากโรงมาแล้ว  จำไม่ได้ว่าได้เล่าในไดไหม แต่รอบนั้นรู้สึกเจ็บแค้น เพราะดันมีเรื่องตอนตัวเองป่วย และ ไม่มีเสียง ทำให้คุณบอดี้การ์ดต้องถกเถียงอยู่คนเดียว เพียงเพราะคู่กรณี หยิบบีบี ขึ้นมาพิมพ์แชท และ โทรคุย ตลอดเวลา แสงแยงตาเรามากเพราะเค้านั่งแถวหน้า เราเลยชะโงกไปสะกิดให้หันจอไปทางอื่นหน่อย

สิ่งที่เกิดคือ นางลุกขึ้นมาด่าเราค่ะ ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่อยากมีเรื่องอะไร ก็ให้ด่าไป ก็อือๆๆ ค่ะๆๆ ไป แต่นางก็นึกว่าเรากวนตรีน พอหนังจบก็ลุกขึ้นชี้หน้าด่าเรา ... เราก็ อูยยยย...  แล้วก็จบ...  นางก็ไม่จบ ไปยืนดักรอเรากะแฟนหน้าโรงหนัง แล้วตามมาด่าๆๆๆๆๆ อีก ยอมรับว่าเริ่มโมโห และอยากผลักตกบันไดให้มันจบๆ ไป จะเถียงก็เถียงไม่ได้เพราะไม่มีเสียงเลย  และรู้สึกผิดที่ปล่อยให้แฟนตัวเองโดนด่าแทนซะงั้น


หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เราก็คิดว่า ต่อไปนี้ จะช่างแม่งละ จะปลงละ ใครจะทำอะไรช่างหัวมัน ถ้ามันไม่รบกวนจนเกินไป ก็จะทน... แต่ไอ้คำว่า "เกินไป" เนี่ย ตัวเราก็มิได้กำหนดไว้ว่าระดับไหน เลยพยายามบอกตัวเองว่า แค่นี้เองๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เป็นไร ว้อยยยยยยยยย

มันเป็นการฝึกจิตใจอย่างนึงรึเปล่านะ

ล่าสุด
ปลง ก่อน เข้า รง
เซ็นทรัลพระราม 3
เจมส์บอนด์ภาคล่าสุด

เรานั่ง G6 คุณแฟนนั่ง G7 พอหนังเริ่มฉาย เราก็พบว่า ด้านซ้ายมือของเรา เป็นคู่รักวัยละอ่อนที่ซื้อป๊อบคอร์น และ น้ำอัดลมเข้ามาด้วย  ส่วนด้านขวามือของคุณบอดี้การ์ด เป็นที่นั่งว่าง 1 ที่

เมื่อหนังเริ่มขึ้น ไอ้คู่ที่นั่งข้างเราก็กินป๊อบคอร์น และ น้ำ ไปด้วย แต่.... มันไม่ได้กินเหมือนคนปกติ นังชะนีเด็กเคี้ยวป๊อบคอร์นดัง "แจ๊บๆๆๆๆๆๆ" ตลอดเวลา  ยังไม่จบค่ะ พอเวลาหล่อนกินหมด 1 กำมือที่ควักจากกล่องแล้ว หล่อนจะดูดนิ้ว ดัง "จ๊วบๆๆๆ" ไปด้วย

ยังไม่พอ พอกินไปสักพัก ก็คว้ากล่องป๊อบคอร์น มาเขย่าๆๆๆๆๆ ดังแกร๊กๆๆๆๆๆ ด้านข้างหู

เราก็พยายามปลง ...โอม.... ช่างเขาๆๆๆๆ (แต่กูอยากตบมึงมากค่ะ)

พอกินป๊อบคอร์นแล้ว ก็กินน้ำ ก็ไม่รู้ว่า แค่ดูดน้ำเฉยๆ เมิงจะตายห่าเหรอคะ (อุ๊บ! ขอโทษค่ะ หลุดหยาบคายไปหน่อย)  ต้องมีพิธีเอาหลอดดูด ทิ่มลงน้ำแข็งในแก้ว แกร่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ก็พยายามทนค่ะ คิดว่า น้ำคงใกล้หมด ถ้าน้ำหมดแล้วเค้าก็คงหยุดกินไปเอง

แต่อิชั้นคิดดีเกินไปค่ะ  เพราะพอน้ำหมด นางก็เปิดฝาแก้ว แกร่กๆ แล้วก็เอา "มือ" ลงไปควานๆ ในแก้ว หยิบน้ำแข็งใส่ปากเคี้ยวน้ำแข็งเสียงดังมาก กร๊วบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ปิดๆ เปิดๆ ฝาแก้ว สลับกับเอามือคนน้ำแข็งในแก้ว คนเสียงดังด้วย  หยิบใส่ปากอย่างนี้วนลูปไปเรื่อยๆ ง๊ากกกกกกกกกก

หนังฉายไปครึ่งเรื่อง เดี๊ยนไม่มีสมาธิจะดูหนังเลย  เลยตัดสินใจ จะสะกิดบอกให้คุณบอดี้การ์ดขยับไปอีก 1 ที่นั่งแต่ปรากฎว่า ชำเลืองมองไป  ที่นั่งว่างก็จริง แต่มีคุณป้าท่านนึงที่นั่งถัดไปจากที่นั่งว่าง เธอได้กรุณายกขาพาดข้ามมาวางไว้บนที่นั่งว่าง และ หันตรีน มาใส่พวกเรา T^T

นาทีนั้น อิฮั้นถึงกับ หัวเราะหึๆๆๆฮ่าๆๆๆๆ ขึ้นมา  จนคุณบอดี้การ์ดหันมาถามว่าเป็นไร เพราะซีนในหนังกำลังซึ้งค่ะ ... อิฮั้นตอบได้แค่ "สงสารตัวเอง"

ยอมรับว่าหันไปมองชะนีน้อยด้านข้างๆ และดูขนาดตัวแล้วด้วย คือกะว่าถ้าฟิวขาดลุกขึ้นตบตีมีเรื่อง ก็น่าจะสู้กันไหว เพราะขนาดตัวเท่าๆ กันเลย ส่วนแฟนของนางก็ตัวเล็กผอมๆ น่าจะถีบไข่มันแล้ววิ่งหนีได้ (อ้าว แล้วแฟนตรูล่ะ???)   ยอมรับอีกครั้งว่า เกิดจินตนาการว่าได้ลุกขึ้นตบตีนังเด็กนี่นับครั้งไม่ถ้วน ทั้งอยากกระชากผมยาวๆ สลวยของหล่อนให้หน้าหงาย ทั้งอยากแย่งแก้วน้ำมาราดหัวมัน รวมทั้งอยากต่อยหน้าแม่งค่ะ

แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดียังมีหลงเหลืออยู่ในตัว ก็ยั้งใจไว้อย่างรุนแรง.... พอหนังฉายไปได้สัก 3/4 เรื่อง ชะนีน้อยก็ปวดฉี่ วิ่งหนีออกไปเข้าห้องน้ำ  และสิ่งที่น่าสะพรึงคือ แฟนหนุ่มนั้นก็กล้าหยิบแก้วน้ำที่โดนเอามือล้วง ควักไม่รู้กี่รอบ ยกขึ้นซด!!!!   พร้อมกับเขย่าแก้วน้ำแข็งแคร่กๆๆๆๆ ไปด้วย!!!!

อ๊า....... "ผีเน่ากับโลงผุ" มันเป็นเช่นนี้นี่เองงง แม่เจ้า ขอให้รักกันถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะคะ สาดดดดดดด


ความอดทน ยาวนานจนหนังเกือบจบเรื่อง ของกินของพวกมันก็หมดค่ะ  เรานั้นคิดในใจว่า เรารอดแล้ว
ยิปปี้!

แต่....

ชะนีน้อยก็ได้กระทำการอุกอาจ หยิบมือถือบีบี ขึ้นมาพิมพ์แชทค่ะ! หันไปมองหน้าก็แล้ว ไม่สำนึก
ตบไม่ตบ ตบไม่ตบ ตบไม่ตบ.... ไม่ๆๆๆๆ ชั้นจะเป็นคนดี ไม่ๆๆๆๆ ไม่มีเรื่องๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก็ปล่อยมันเล่นบีบีจนจบเรื่องไป ....

สรุปว่า หนังไม่สนุก ไม่รู้ว่าเพราะตัวหนังไม่สนุก หรือเรา เสียสมาธิในการดูก็ไม่รู้สินะ
หากใครที่มีตั๋วเรื่องและรอบเดียวกัน เลขที่นั่ง G4-G5 ผ่านมาอ่าน อยากบอกว่า "กูเกลียดมึงสองคนมากค่ะ"

**************************************************************

ยังไม่จบค่ะ อีกเรื่อง ย้ายมา SF เดอะมอลล์ท่าพระ

ปลง ก่อน เข้า รง
House at the end of street ค่ะ

ที่นั่งของเรารอบนี้สบายยยยย ไม่ติดใครเลย โล่ง เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลือกที่นั่งแถวบนๆ หน่อย วู้ฮู้วววววว
พอหนังเริ่มฉายสักพัก เราก็พบว่า มีพนักงานเดินมาขอตรวจตั๋ว กับผู้หญิงสองคน ที่นั่งเก้าอี้ฮันนีมูนซีท ด้านบนค่ะ (แถว AA) ซึ่งเก้าอี้นี้จะแพงกว่าชาวบ้านเยอะ และจะนั่งสบาย กว้าง ไม่ติดใครค่ะ  และสิ่งที่เกิดขึ้นคือ ผู้หญิงสองคนนั้น เธอแอบไปนั่งตรงนั้น ทั้งๆที่ไม่ได้ซื้อตั๋วของแถว AA ค่ะ!

เหมือนเรื่องจะจบ แต่เวรกรรมมากคือ  เธอสองคนก็ย้ายมานั่งแถว A ด้านหลังเยื้องๆ เราไปประมาณ 1-2 เบอร์ค่ะ  แถมย้ายมาไม่ย้ายเปล่า "คุย" กันทั้งเรื่องงงงงงงงง

แล้วหนังเรื่องนี้ มันเป็นหนังที่ควรจะดูแบบเงียบๆ ค่ะ ฉากบางฉาก ควรจะเงียบ เพื่อให้ลุ้น ก็จะมีเสียงผู้หญิงสองคนนี้ พึมพำๆๆๆๆๆ คุยๆๆๆๆๆๆๆ กันตลอดเวลา พ่อง!!!!!!

พอหนังจบ อารมณ์อิฮั้นไม่จบ ขอหันไปมองหน่อยเหอะ พบว่า เป็นหญิงท้อง 1 คน หญิงเฉยๆ ไม่ท้อง 1 คน
แต่งตัวด้วยเสื้อผ้า เครื่องประดับแบรนด์เนม หิ้วกระเป๋าหรู ที่ราคาไม่ต่ำกว่า 3 หมื่นทั้งคู่ (ถึงกรูไม่มีปัญญาซื้อ แต่กรูรู้ราคา นะเอ้อ)  เอิ่ม... ถ้าพี่จะพากันรวย มีเงินขนาดนี้ พี่จ่ายอีกนิดนึง ซื้อเก้าอี้วีไอพี นั่งจริงๆ ไปเลยก็ได้นะคะ!! ไม่ต้องมาลักขโมยนั่งกันอย่างนี้ ทุเรศ! ค่ะ

ข้าวของเครื่องใช้แบรนด์เนมเอามาห่มตัว อยากให้คนมองว่าดี โก้ หรู แต่ทำตัวแย่แบบนี้อายเด็ก ป.4 เค้านะคะพี่!

โกรธ จนเวียนหัวเลย เอายาหม่อง galsfin ทาถูๆๆๆ
(โฆษณาแฝงกันชัดๆ)

หนูนาก๋ากั่น รายงานค่ะ


     Share

<< แม่ค้าหัวหกก้นขวิด และ แคทคาเฟ่ชีวิตแมวค้า ฉบับย่อๆ >>

Posted on Wed 14 Nov 2012 18:23
เราดูหนังแผ่นอยู่บ้านดีกว่า ฮ่าๆๆ ประสบการณ์นรกชัดๆ
pockship   
Wed 14 Nov 2012 17:37 [2]

(= __ =') .. ทำใจเหมือนกันเวลาจะดูในโรง เคยมีเรื่องทีนึงในโรงหนัง .. เฮ่ออ
โจโจ้   
Wed 14 Nov 2012 17:33 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh