ตอนนี้เราทำลายสถิติโลกเป็นรังหนู ที่มีแมวมากที่สุดในโลกแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ เพราะวันนี้รับฟลัฟฟี่เข้ามาอยู่บ้านแล้วฮับป๋ม จริงๆ จะไปรับตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมา พริสกะเอ้ไปเกาหลีกันไม่อยู่บ้าน ไม่เป็นไรเรามีกุญแจ ว๊า ฮ่าๆๆๆ ไขเข้าบ้านเลย แต่ไปเจอฟลัฟฟี่กะลังตบกะมัฟฟิ่นนัวเนียเลย แล้ว she ก็รมณ์บ่จอย ไม่ยอมให้จับตัว ตบหนูด้วยค่า แง..... ก็เลยล่าทัพถอยมา
วันอาทิตย์ไปใหม่อีก (ยังพยายามอยู่) รอบนี้พากวงไปด้วย เป็นผู้ช่วย ปรากฎว่าคุณกวงโดนป้าฟลัฟฟี่ตบกระจาย เลือดสาดเลย แง่งๆๆๆ.... ก็เลยถอยทัพกลับบ้านอีกตามเคย จนวันนี้พริสจะไปแล้ว เลยไปรับแต่เช้า ก็ราบรื่นดี เอ้หิ้วลงมาส่งให้ เศร้า... มันวูบๆ ยังไงไม่รู้อ่ะ แบบ เฮ้ย..จริงๆ เหรอ เพื่อนเราจะย้ายไปอยู่นู่นจริงๆ แล้วเหรอเนี่ย อารมณ์เหมือนตอนบาสสอบแอร์ได้แล้วต้องบินไปอยู่บาเรน กะตอนที่โบย้ายกลับขอนแก่นเลย .... มันวูบๆ ชอบกล ปรากฎว่าตอนขับรถพาฟลัฟฟี่ออกมาจากคอนโด อิฮั้นน้ำตาร่วงฮ่ะ....เวอร์ไปไหมเนี่ยแต่มันจุกอกไงไม่รู้อ่ะ... (T_T)
พาป้าฟี่มาบ้าน.... รอดูสถานะการณ์... ปรากฎว่า สามแมวเจอหน้ากัน มองกันไป กันมา อยู่นานมากกกก แล้วฟลัฟฟี่ก้อหนีไปอยู่หลังตู้เสื้อผ้า ปีโป้กะฮิปปี้ มองๆ จ้องๆ ตาแทบหลุด.... พอค่ำๆ เรากลับจากทำงานมา ก็พบว่าฟลัฟฟี่คุ้นกับบ้านใหม่แล้ว เดินลั๊นลาไปมาแล้ว แต่ว่ายังไม่คุ้นกับปีโป้ ส่วนฮิปปี้นั้นเฉยๆ ไม่มีปฎิกิริยาใดๆ อาจจะเพราะเป็นแม่ลูกกันรึเปล่า?
นี่ฮ่ะ... ม่ามี๊พริสซิรั่ว หนูสบายดีนะก๊ะ ไม่ต้องเป็นห่วงงง
นี่...นางทาสคนใหม่ หันพัดลมมาจ่อหน่อยดิ ร้อน...
ฮิปปี้ก็มองเฉยๆ...เอ๊...คลับคล้าย คลับคลา น๊า...ใครหว่า???
(แม่แกไง๊)
ส่วนตัวนี้ จ้องๆๆๆๆ ค่อยๆ ย่องไปดูเค้า แล้วพอฟลัฟฟี่หันมาแฟ่ใส่
คุณปีโป้ก็แฟ่ตอบค่ะ แต่เสร็จแล้วก็วิ่งหนีมาหาอิช้าน...อารมณ์ประมาณ แม่ฮ๊าบบ ช่วยด้วยยยยย
เนี่ย...แอบดูตลอดนะ อารมณ์ประมาณ ก็อยากรู้จัก แต่ก็ยังกลัว ป้าหน้าโหดมาก
ในห้องตอนนี้เงียบสงบดี ยังไม่มีมวยแมว (และขออย่าให้มี ไม่ง้านรูหนู อิฮั้นพังแน่ๆ)
สุดท้ายนี้ ถึงพริสกะเอ้... ก็ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่นู่นนะ จริงๆ ไม่ต้องห่วงหรอกเน๊อะ เพราะไปอยู่นู่นก็มีครอบครัวพริสอยู่ แต่ก็คิดถึงนะ เวลามีเรื่องเม้าท์แมว ไม่รู้จะกดโทรไปเม้าท์ใคร ไงก็ตั้งใจทำงานกันนะ เก็บตังค์เยอะๆ รวยแล้วกลับมานะ ฮ่าๆๆๆๆ ..... ส่วนฟลัฟฟี่ม่ายต้องห่วง จะดูแลให้อย่างดีที่สุด แล้วจะถ่ายรูปส่งให้ดูบ่อยๆ
หนูนาก๋ากั่น รายงาน
