อันเนื่องมาจากทะเบียนรถหมดอายุในเดือนมีนานี้ คุณนาน่าผู้แสนจะเที่ยงตรง และ เกลียดการเป็นหนี้โดยไม่จำเป็นอย่างยิ่ง เลยรีบไปเสียภาษีรถ แต่ขี้เกียจลางานเลยตั้งใจจะไปต่อทะเบียนที่คาร์ฟูลาดพร้าว เพราะตามที่ท่านขนส่งได้ประชาสัมพันธ์ว่า สามารถต่อได้ และตอนเราไปซื้อของ(สมัยอยู่แมนชั่นแถวนั้น) ก็เห็นเค้าท์เตอร์อยู่

ก็เลยรีบเร่งบึ่งรถไปที่คาร์ฟู

เนื่องจากเป็นต้นเดือน ที่จอดรถ เต็ม เต็ม เต็ม หาที่จอดนานมากกกกกกกกกกกก วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สุดท้ายก็ต้องจอดตากแดด แง่มๆ  แล้วก็รีบไปที่เค้าท์เตอร์ เพื่อจะพบป้ายแปะว่า "วันที่ 1 และ 2 มีนาคม งดรับเสียภาษีรถ"

 <<<<<< ดิฉันเองค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะ คาดว่าหยุดให้พนักงานไปเลือกตั้ง ส.ว. เพื่อประเทศชาติ ดิฉันทนได้ค่ะ แต่ 

วันจันทร์ เลยกะว่าไปต่อที่หมอชิตก็ได้วะ... เคยไปทำใบขับขี่ใหม่ก็แป๊บเดียว ชิล ชิล เน๊อะ

แต่...ลืมค่ะว่าตัวเองย้ายที่อยู่แล้ว ตอนนั้นยังอยู่ลาดพร้าว18 ไง ออกจากบ้านมาก็แค่ห้านาทีถึง แต่นี่.... 1 ชั่วโมงเต็มๆ ค่ะท่านผู้ชม แค่จะข้ามสะพานพระราม 7 ไปได้นี่ก็ปาเข้าไปกว่าครึ่งชั่วโมงค่ะ  เริ่มลนลานโทรสั่งงานน้องๆ ไว้ก่อน ดีค่ะที่น้องๆ เก่ง สามารถทำงานกันเองได้น่าชื่นชม

ตอนนั้นในใจก็แบบ...ไม่เป็นไรน่า เสียเวลาเดินทางนานแต่ตอนต่อทะเบียนมันแป๊บเดียวนะๆ คิดว่าเข้างาน 10 โมงยังไม่สายเกินไป ปรากฎว่าถึงขนส่งหมอชิต ก็ปาเข้าไป 10 โมงแล้ว และไม่มีที่จอดรถ!!!! พ่อแม่พี่น้องชาวไทย เกิดพร้อมใจกันมาทำเรื่องที่ขนส่งหลายร้อย หลายพันคนโดยมิได้นัดหมาย

 ขับวนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

และ  วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

สิริรวม 1 ชั่วโมงเต็ม ในการวนหาที่จอดรถในขนส่งหมอชิต ร้อน เครียดอย่างแรง วนรถจนสิ้นหวัง ชะลอรถจอดแน่นิ่งอย่างท้อแท้ จู่ๆ ก็มีรถคันหนึ่งแล่นออกจากซองตรงหน้าเราพอดี โอ้.....ฟ้ายังมีตา ลานจอดรถยังมีใจ แล้วเราก็ได้จอด เข้าตึกไปทำธุระจ่ายภาษีรถยนต์ 5 นาทีเสร็จค่ะ!

 แล้วก็ขับรถกลับ พยายามจะรีบกลับเพราะตอนนั้นก็ปาเข้าไป 11 โมงแล้ว ก็คิดๆ จะไปทางไหนดีให้ถึงออฟฟิศเร็วๆ แต่ตอนออกจากขนส่งค่ะ มีคัมรี่ สีดำ ขับมาปาดหน้าจะแย่งคิวที่จะออกจากขนส่งค่ะ ทีแรกนั้นก็ง้างปากจะด่าแล้วค่ะ  แต่เผอิญตาไว เห็นคนขับที่หันมายิ้ม ผงกหัวให้ "หล่อ"  เลยยอมให้แซงแต่โดยดี

 โอ้ว ไม่!!!! ชั้นทำอะไรลงปายยยยย

พอเลี้ยวออกขนส่งได้ก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปทางไหน และมัวแต่เหล่ พ่อหนุ่มคัมรี่อีก เลยขับตรงมาทางอนุสาวรีย์ อย่างไม่ทันคิดว่ารถมันติดนะเว้ย... มุดออกสะพานควาย ก็ติด ไปทางไหนก็ติด ติด ติด สรุปว่าถึงออฟฟิศเที่ยงค่ะ

 รีบขับรถเข้าไปจอดแล้วย่องเข้าตึกอย่างเงียบเชียบ ... แต่เนื่องจากเที่ยงแล้วไงคะ น้องๆลงมากินข้าวเที่ยงกันแล้ว ทักกันเกรียวกราวววว (คนดังก็อย่างงี้แหละ....ที่ดังก็เพราะเดินชนกระจกจนดั้งร้าวนั่นแหละ)

ตกบ่ายก็รีบเคลียร์งานอย่างรีบเร่ง เพราะว่างานเยอะ ใกล้งานสัปดาห์หนังสือแล้ว และ มีโปรเจคหนังสือซีรี่ส์ใหม่จะเปิดตัวด้วยอ่ะ  ยังไม่พอค่ะ ผู้บริหารเกิดเมตตาจิตเรียกประชุมตอนบ่าย และจะเรียกอย่างนี้ทุกบ่ายไปตลอดอาทิตย์... ประหนึ่งไม่ได้ทราบว่า เดือนที่เข้าสู่งานสัปดาห์หนังสือเนี่ย งานมันล้นเวลาหายใจแทบจะไม่มี  1 นาทีมีค่าดั่งทองมาสเตอร์โกลด์ .... แต่ไม่เป็นไร เราจะสู้ต่อไป

 <<< นี่ไงคะ ดิฉันสู้ตายค่ะ เพราะคุณคือสำนักพิมพ์ที่ดิฉันคู่ควร (รึเปล่า?)

จริงๆ เครียดและง่วง แต่ถ้าไม่อัพ จะนอนไม่หลับ ไม่มีที่ระบายเหมือนไม่มีใครคุยด้วย
เลยมาอัพดีก่า อิ อิ

หนูนาก๋ากั่น รายงาน