** วันนี้ไดยาว และ รูปเยอะนะจ๊ะ เพราะอัพรวด 1 วันเต็มไม่ตัดตอน กรุณาดื่มนมหรือเครื่องดื่มบำรุงสายตา ก่อนรับชม

เข้าสู่วันที่ 3 ณ ไคโร อียิปต์ ตอนเช้าเรามุ่งหน้าไปซิตาเดล โมฮัมเหม็ดอาลี (ชื่อคุ้นใช่มั้ย? แต่เป็นคนละโมฮัมเหม็ดที่ต่อยมวยนะคะ)

ซื้อบัตรเข้าชม ตามระเบียบ

เนื่องจากเป็นสุเหร่า เราต้องแต่งตัวเรียบร้อยค่ะ ห้ามใส่ชุดแขนกุด ขาสั้น นะคะ
แดดแรงมากและต้องเดินตากแดดไกล เลยใส่แจ็คเก็ตทับอีกที ร้อนแทบเป็นลม ฮ่าๆ

สุเหร่าแห่งโมฮัมหมัดอาลี ซึ่งเริ่มสร้างในปีค.ศ. 1830 และเสร็จในปี ค.ศ. 1857 ออกแบบโดยสถาปนิกชาวกรีกในแบบตามอย่างออตโตมัน หรือตุรกีใน ปัจจุบันภายในมี    นาฬิกาบนลานในสุเหร่าซึ่งเป็นของขวัญในการแลกเปลี่ยนกับอนุสาวรีย์ปลายแหลมโอบิลิสก์ของรามเซส ที่สอง เพื่อสร้างสัมพันธไมตรีอันดีระหว่างอียิปต์ฝรั่งเศส

งามแงะ

ต้องบอกว่าของจริงสวยมากนะคะ กล้องถ่ายมาได้ไม่สวยเท่าตาเห็นจริงๆ

พี่ปุ้ยเอากล้องโพราลอยไปด้วย เลยได้อานิสงมากับเค้า รูปนุง ขอบคุณพี่ปุ้ยค่า

ด้านนอกสุเหร่า

ก่อนเข้าไปบริเวณสุเหร่าก็ต้องถอดรองเท้าด้วย ถ้าใครกลัวเท้าเปื้อนเค้าจะมีขายพวกถุงเท้าพลาสติกไว้ห่อเท้านะคะ

ไกด์อียิปต์ของเรา อธิบายถึงประวัติความเป็นมา

ฟ้าของที่นี่ใสมากอ่ะ สังเกตดีๆ เห็นขอบเส้นของพระอาทิตย์ชัดมาก

เข้าไปข้างในจ๊ะ

เพดาน สวยมากกก

เข้าไปแล้ว ดาวก็ชวนนั่งฟังประวัติความเป็นมาต่างๆ เล่าไปนานมาก น่าจะสักครึ่ง ช.ม.ได้นะ แต่ให้เวลาถ่ายรูป 10 นาที (-_-')  มันเป็นข้อเสียของการไปทัวร์ค่ะ เราจะไม่ค่อยมีเวลาได้ถ่ายรูป และ เดินดูให้ละเอียดๆ เลย นี่ถ้ามาเองสงสัยอยู่ซะสามสี่ชั่วโมงได้นะ  เลยมีรูปมาให้ดูไม่เยอะนะคะ

มีชอตนี้ที่บังเอิญเห็นฝรั่งคนหนึ่ง สวยมากกก แล้วเค้ามานั่งชมความงามของสุเหร่า เลยแอบถ่ายไว้

ไม่ค่อยชัดเพราะแอบซูมเอาง่ะ
ส่วนผ้าเขียวๆ นั้นเค้าให้คนที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย คลุมไว้ค่ะ
คล้ายๆ บ้านเราที่ให้นุงผ้าถุงเวลาเข้าวัด หรือ เขตวัง

ออกมาด้านนอก มี view point ที่เห็นภาพกว้างของไคโร

แดดแรงหลายๆ เด้ออออ

ถึงแดดจะแรง แต่ว่ามีลมพัดเรื่อยๆ ค่ะ ไม่ได้ร้อนแห้งแล้ง

เราใช้เวลาอยู่ที่นี่ครึ่งเช้าเลยทีเดียว

แล้วก็ไปทานมื้อเที่ยงร้านอาหารไทย ชื่อร้าน สบาย สบาย โดยเจ้าของเป็นคนไทยค่ะ

อาหารก็เหมือนบุปเฟ่ต์อาหารไทย ปกตินะ

กินได้ไม่เยอะ เพราะแอบเผ็ดไปนิดนุง หนูกินเผ็ดมากไม่ได้อ่าค๊า

อิ่มแล้ว ก็ไปต่อกันที่  Egyptian Museum

ที่นี่เค้าห้ามเอากล้องเข้าไปอีกแล้วฮับ... คุณเก๋(ไกด์ไทย) บอกว่า ก่อนนู้นนน ทีแรกไม่ให้ถ่ายรูป แต่นักท่องเที่ยวญี่ปุ่นเอากล้องวีดีโอเข้าไปถ่าย (ก็ไม่ได้ห้ามถ่ายวีดีโอนิ???) ก็เลยปล่อยให้เอากล้องเข้าพักนุง แล้วก็มาห้ามเอากล้องทุกประเภทเข้าไปแล้วตอนนี้

แต่หนูว่า พี่ลืมกล้องที่ติดโทรศัพท์ป่ะคะ? เพราะว่าก็เห็นมีคนแอบเอาโทรศัพท์ถ่ายนะ (ถึงใน museum จะมีกล้องวงจรปิดติดไว้ทั่วแต่ก็มีบางมุมอ่ะที่ไม่เห็น)

ยืมรูปจากใน Net มาอีกแล้วจ๊ะ

มีความสุขมากที่ได้ไปเดินดู ประกอบกะดาว เค้าบรรยายแต่ละห้องได้ละเอียดมาก

ถ้าใครดู mummy return (ภาคไหนจำไม่ได้)  น่าจะจำตรงนี้ได้ เพราะในหนังจำลองตรงนี้ไว้ด้วย
(ในหนังจะเป็น รถม้าของมัมมี่ น่ะค่ะ)

โดยข้างใน จะมีจัดแบ่งเป็นอียิปต์ยุคต่างๆ ยุคแรก - ยุคกลาง - ปลาย (ก่อน ค.ศ.)

ตอนเห็นของแต่ละชิ้นแบบชัดๆ ใกล้ๆ ด้วยตาตัวเองแล้ว มันรู้สึกว่า ขลังมากมาย นึกถึงนาทีที่มีคนค้นพบ นักโบราณคดีคงกรี๊ดมากๆ แน่เลยอ่ะค่ะ

อันนี้ของจริงแบบว่า...งามมากกกกกกกกกกกกกกกก
ถ้าดูใกล้ๆ นี่ รอยสลักละเอียด งดงาม สีสันอะไรยังชัดเหมือนใหม่เลยค่ะ บางทียังคิดๆ ว่าของปลอมป่าววะ ฮ่าๆ

มีไฮไลท์ให้จ่ายเพิ่มคนละ 100 L.E. (แล้วแต่นะ ถ้าจะไม่ดูก็ได้) เพื่อเข้าชมมัมมี่ กษัตริย์ 11 พระองค์ ค่ะ ขำตอนซื้อบัตรเข้าชม คุณนาน่าเป็นตัวแทนซื้อบัตรค่ะ ก้อบอก 3 adult .... เจ้าหน้าที่มองหน้าแล้วถามว่า How old are you? ............(-_-')  ไม่เชื่ออีก ว่าหนูโตแล้ว จะให้ซื้อบัตรนักเรียนค่ะ!

มัมมี่ของกษัตริย์นั้น สมบูรณ์มากเลยล่ะ ผม ฟัน ผิวหนัง เล็บ อยู่ครบหมด ... แทบไม่น่าเชื่อว่าตายไปหลายพันปีแล้ว คนรุ่นโบราณนี่ เค้าคิดได้ยังไงนะ ว่ามันจะเก็บรักษาสภาพศพได้ดี???

มีห้องมัมมี่สัตว์ด้วยฮ่ะ มีหมา แมว จระเข้ งู และอื่นๆ อีกมากมาย มากซะจนคิดว่า มะก่อนคนอียิปต์อาจจะว่างจัด ไม่มีอะไรทำ เลยมีเทรนฮิต ทำมัมมี่กันเล่นๆ มันเลยมีเยอะขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ใช้เวลาใน museum ประมาณ 3 ช.ม. ค่ะ... จริงๆ อยู่ได้ทั้งวันเลยนะ เพราะมันกว้างใหญ่ไพศาลมาก ยังดูไม่ครบเลยอ่า... คิดว่าถ้าวันหนึ่งมีโอกาสไปอียิปต์อีก คงไปเฉพาะ museum นี่เลยหลายๆ วัน ดูมันให้ครบๆ อ่ะ

เสร็จจาก museum เรามีมื้อเย็นเป็นทานอาหารบนเรือค่ะ แต่ว่ายังไม่ถึงเวลา
ปรึกษากันแล้ว... แอบนอกโปรแกรม เพราะอยากเห็นห้างของอียิปต์ค่ะ

เค้าเลยเอามาปล่อยไว้ที่นี่

พอเข้าไปข้างใน มันมีแต่ร้านขายรองเท้า กระเป๋า ก๊อบแบรนแนม เกือบทั้งตึกเลยอ่ะค่ะ
ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะว่าบ้านเมืองเค้าแต่งตัวกันปิดหมด จะเอาอะไรมาแฟชั่นอ่ะ

ระหว่างรอ พี่ปุ้ยกะทอป ดูหนังสือในร้านหนังสือ

เลยออกมาเดินเตร่ รอ... เห็นป้ายบอกชื่อร้านกะที่ตั้ง เจอนี่ค่ะ

แล้วอ่ะฮั้นก็ได้รู้ว่า ชื่อเราภาษาอียิปต์เขียนยังไง ฮี่ๆ

นาน่า - แหม่มศรี - พี่จุ๋ม

พี่จุ๋ม คือ ผู้หญิงที่คนทั้งแจ่มใสอิจฉาตาร้อนผ่าวๆ เพราะว่าจับได้รางวัลใหญ่ตอนปีใหม่ มาเที่ยวอียิปต์ฟรี นี่ล่ะค่ะ.... ไอ้เราก็มาแบบ จะมาดูแลพี่จุ๋ม กะลูกค้า (ทริปนี้มีลูกค้าแจ่มใสมาด้วยอีก 2 คนคือ น้องปุ้ย กะ น้องบัว... ส่วนทำไมต้องมีลูกค้ามาด้วย เดี๋ยวไว้เล่าหน้าหลังๆ นะเค๊อะ)

แต่เอาเข้าจริงๆ เราว่าพี่จุ๋มดูแลเรามากกว่านะ... แบบช่วยถือของ คอยถาม นาน่ากินอันนี้ยัง นาน่ากินน้ำ นาน่าเช็ดหน้า นาน่าร้อนป่าว ว่าแล้วพี่จุ๋มก็มายืนพัดให้เรา (ซะงั้น) คือดูแลดี ประหนึ่งพาแม่นม มาเองเลยค่ะ อิ อิ....

มารอกรุ๊ป หน้าห้างเจอแขก กำลังถ่ายรายการอะไรสักอย่าง

พอเห็นเรายกกล้องถ่าย รีบหันมายิ้มใส่กล้องกันใหญ่ งาน เงิน ไม่สนใจละ

แย่งซีน ซะหน่อย
(ตอนนั่งรอ อยู่ แอบหันไปเห็น เค้าหันกล้องวีดีโอ มาแอบถ่ายกลุ่มเราด้วย สงสัยจะสวยจัด ฮา)

ได้เวลากินมื้อเย็น

ทานบนเรือค่ะ

มีชื่อเรือ บนธง พยายามจะคลี่ถ่ายรูป
แต่เนื่องจากเตี้ย (-_-') เลยได้มาอย่างนี้แหละ แง่มๆ

ขึ้นบนเรือ นั่งโต๊ะ พลิกๆ แก้วแต่ละคนขึ้น ปรากฎว่า.....

พี่ปุ้ย จะฆ่าหนูมั้ยคะ เอาปู้ชายเค้ามาแกล้งเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

โฮะ โฮะ โฮะ

พอเรือออกจากท่า ก็ขึ้นไปดาดฟ้า ดูวิวของสองฝั่งแม่น้ำไนล์

โรแมนติก

น่านั่งทำตาซึ้งกะแฟนเน๊อะ
(แต่ลมแรงจัดๆ)

ยังไม่มีคนมาทำตาซึ้งด้วย ฉายเดี่ยวก้อด้าย...
ใครช่วยถีบหนูตกน้ำไนล์ที เผื่อย้อนยุคไปเป็นคลีโอพัตรา (เอ่ะ..แต่ถ้าย้อนไปแล้วโดนจับไปเป็นทาส ทำไงง่ะ?)

ชมวิวหอมปาก หอมคอ ก็ลงมาทานอาหารกัน แล้วสักพักก็มีโชว์ระบำหน้าท้อง แล้วก็การแสดงพื้นเมืองที่ให้ผู้ชายใส่กระโปรงยาวๆ บานๆ มาหมุนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้กระโปรงมันบานออก แล้วก็เปลี่ยนท่าทางไปเรื่อยๆ เก่งมากๆ ที่ไม่เวียนหัวอ๊วกเน๊อะ เพราะหมุนไปหลายร้อยรอบได้

อันนี้ถ่ายวีดีโอไว้ด้วยอ่ะค่ะ แต่ว่า ยังไม่ว่างอัพโหลดขึ้นเว็บให้ดูเลยง่า  แปะไว้ก่อนนะก๊า.... จุ๊บๆ ...

แล้วถ่ายวีดีโอเสร็จ ปรากฎว่า mem กล้องเต็มเค๊อะ! แล้วก็ควานหา mem สำรองในกระเป๋าปรากฎว่า mem หายย หาไม่เจอ กี๊ดๆ งมๆ หาไม่เจอ กี๊ดๆๆๆๆๆ ระหว่างที่หาอย่างบ้าคลั่ง คุณนักเต้นระบำหน้าท้อง she ก็มาเต้นๆ วนๆ รอบโต๊ะเรา เพื่อจะให้ตากล้องเค้าถ่ายรูปกะเรา (จะได้ให้เราซื้อรูปทีหลัง)  แต่น่าสงสารมากคือ มาเต้นตรงเรา ไอ้เราก็ก้มหน้าก้มตาหาของค่ะ ส่วนแหม่มศรีก้มหน้าก้มตา เล่นเกมค่ะ.....

สีหน้านักเต้นก็ยิ้มแย้มนะ แต่ในใจคงแบบ........... สนใจหนูหน่อย สนใจหนูโหน่ยยยย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ก็คืนนั้นกว่าจะกลับเข้าท่า กลับโรงแรม... ง่วงมาก แทบจะให้ไกด์อุ้มเข้าห้อง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ....

ว๊า...คืนสุดท้ายที่อียิปต์แล้ว .... เหนื่อยโน๊ะ หลับคร่อก Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

หนูนาก๋ากั่นรายงาน

(ยาวมากกกกก มีลูกทัวร์ตามมาปักธง ทันกันมั้ยเน้อออ)